Tijdens zijn actieve schaakloopbaan speelde Hans Ree tegen bijna alle grote schakers, onder wie acht wereldkampioenen, van Max Euwe tot Anatoli Karpov.

Mijn schaken gaat over hen, maar ook over andere schakers en schrijvers uit het verleden die door Ree worden vereerd.

Dit boek geeft een persoonlijk beeld van Ree's eigen schaakwereld, en daarom komen ook minder prominente schakers aan bod, zoals de schoolvriend met wie hij een eindeloze serie tweekampen speelde en de anonieme schaker A6648, die een half miljoen partijen speelde op de Internet Chess Club.

Ook wordt de vraag waarom W.F. Hermans wel een schaakspel van aanstekers maakte maar niet wilde schaken, beantwoord. Hoewel het schaakspel en zijn beoefenaars beslist niet worden geïdealiseerd, is dit boek vooral een liefdevolle beschrijving van een wereld vol markante karakters en een onuitputtelijke bron van verhalen.

Schaakgrootmeester Hans Ree (1944) was vier keer kampioen van Nederland en vertegenwoordigde ons land van 1966 tot 1994 in alle olympiades. Van 2001 tot 2007 was hij de drager van de Euwe-ring.

Johan Hut, De Gooi en Eemlander:
"'Mijn Schaken' verdient het om in één adem genoemd te worden met 'De Koning' van Hein Donner, 'Schaakcuriosa' van Tim Krabbé en 'Het Smalle Pad' van Jan Timman."

Jon Speelman, The Observer:
"Een grootmeester, een briljante schrijver en onderzoeker die de controverse niet uit de weg gaat. (...) Ree is de ideale schaakjournalist."

De Telegraaf:
"Vol anekdotes en ook voor niet-schakers prettig leesvoer."

Raymond Keene, OBE, The Times:
"Hans Ree is the world's most entertaining chess writer."

Victor Frölke, Het Financieele Dagblad:
"Amusante memoires (..) Ree schrijft helder, nauwkeurig en prettig."

Minze bij de Weg, Schaakmagazine:
"Een boek dat je gretig uitleest."